Gevriesdroogde peptiden moeten voor gebruik worden opgelost. Dat proces heet reconstitutie. Hoe je dat doet bepaalt de concentratie van je oplossing, en daarmee hoe nauwkeurig je kunt doseren. Deze uitleg behandelt de verhoudingen, de werkwijze en het bewaren.
Peptiden worden geleverd als gevriesdroogd poeder. Dat is de vorm waarin ze het langst stabiel blijven: zonder water verlopen afbraakreacties vrijwel niet. Voor gebruik in onderzoek moet dat poeder weer in oplossing worden gebracht, en dat proces heet reconstitutie.
Bij reconstitutie voeg je een afgemeten hoeveelheid vloeistof toe aan de vial. Het poeder lost daarin op en vormt een heldere oplossing. Hoeveel vloeistof je toevoegt bepaalt de concentratie: dezelfde hoeveelheid peptide in minder water levert een geconcentreerdere oplossing op.
Belangrijk om te weten: de hoeveelheid peptide in de vial verandert niet door reconstitutie. Je verdunt alleen. Vijf milligram peptide blijft vijf milligram, of je er nu één of drie milliliter aan toevoegt.
BAC staat voor bacteriostatisch. Het is steriel water waaraan 0,9 procent benzylalcohol is toegevoegd. Die benzylalcohol remt de groei van bacteriën, waardoor een oplossing langer houdbaar blijft dan met gewoon steriel water.
Het verschil met de alternatieven:
| Vloeistof | Houdbaarheid na oplossen |
|---|---|
| Bacteriostatisch water | Enkele weken, gekoeld |
| Steriel water | Kort, meestal enkele dagen |
| Zoutoplossing | Kort, geen conservering |
Voor onderzoek waarbij een vial over meerdere sessies wordt gebruikt is bacteriostatisch water daarom de gebruikelijke keuze. Wordt een vial in één keer verbruikt, dan is dat onderscheid minder relevant.
Let op: onze peptide-pennen zijn voorgevuld en hoeven niet gereconstitueerd te worden. Deze uitleg gaat over vials met gevriesdroogd poeder.
De concentratie van je oplossing volgt uit een eenvoudige deling: de hoeveelheid peptide gedeeld door de hoeveelheid vloeistof.
Een voorbeeld met een vial van 5 mg:
| Toegevoegd water | Concentratie | Per 0,1 ml |
|---|---|---|
| 1 ml | 5 mg/ml | 500 mcg |
| 2 ml | 2,5 mg/ml | 250 mcg |
| 3 ml | 1,67 mg/ml | 167 mcg |
| 5 ml | 1 mg/ml | 100 mcg |
Welke verhouding het handigst is, hangt af van de hoeveelheden waarmee je werkt. Een lagere concentratie betekent dat je grotere volumes afmeet, wat nauwkeuriger af te lezen is op de schaalverdeling van een spuit. Een hogere concentratie betekent kleinere volumes, wat praktisch is als je met beperkte hoeveelheden werkt.
Vuistregel: kies een verhouding waarbij de hoeveelheid die je afmeet goed afleesbaar is op je spuit. Volumes onder de 0,05 ml zijn lastig nauwkeurig af te meten.
De werkwijze in zeven stappen:
Niet schudden. Dit is de meest gemaakte fout. Schudden veroorzaakt schuim en mechanische belasting, wat de peptidestructuur kan aantasten. Rustig kantelen of laten staan werkt beter.
Zodra een peptide is opgelost, begint de houdbaarheid te lopen. Bewaar de vial gekoeld tussen 2 en 8 graden, in het donker.
Meer over bewaren staat in ons artikel over peptiden bewaren.
De straal met kracht op het poeder richten geeft mechanische belasting. Richt tegen de glaswand, zodat de vloeistof rustig naar beneden loopt.
Geduld werkt beter. De meeste peptiden lossen binnen enkele minuten vanzelf op.
Als je later niet meer weet hoeveel water je hebt toegevoegd, weet je ook de concentratie niet meer. Noteer het op de vial of in je logboek.
Blijft een oplossing na een half uur troebel, of drijven er deeltjes in, gebruik hem dan niet. Neem in dat geval contact op, dan kijken we mee.
Wat maakt GLP-1 receptoragonisten zo interessant voor onderzoek naar stofwisseling?
Lees het artikel HerstelTwee peptiden die veel worden onderzocht op het gebied van weefselherstel.
Lees het artikel Pen-systeemBekijk het assortiment pennen, kant-en-klaar met een vaste dosis per klik.
Bekijk de pennenVoorgevuld, kant-en-klaar en met een vaste dosis per klik. Geen reconstitutie, geen afwegen.